در رویدادی بی‌سابقه که امنیتِ حساس‌ترین هسته‌های توسعه هوش مصنوعی در سیلیکون‌ولی را به چالش کشیده است، یکی از مهندسان شرکت OpenAI متهم شده که با بهره‌گیری از ابزارهای هوش مصنوعی و ربات‌های چت، اقدام به طراحی نقشه و پیاده‌سازی تجهیزات شنود در یکی از اتاق‌های کنفرانس مدیریتی این شرکت کرده است.
جزئیات عملیات نفوذ و نقشه متهم
بر اساس شکواییه قضایی منتشر شده در مهر ۱۴۰۵ (سپتامبر ۲۰۲۶)، «عبدالرحمن الفوزان»، مهندس ۳۵ ساله، متهم است که با هدف استراق سمع جلسات محرمانه مربوط به فناوری‌های «ابر‌هوش» (Super Intelligence)، تجهیزات ضبط صدا را در اتاق کنفرانس مدیران ارشد OpenAI مخفی کرده است. تحقیقات نشان می‌دهد وی از یک «عامل بهره‌وری» (Productivity Agent) و یک چت‌بات ناشناس برای برنامه‌ریزی این عملیات نظارتی استفاده کرده است. متهم با دسترسی به سیستم‌های داخلی OpenAI، از زمان‌بندی جلسات اتاق کنفرانس هدف اطلاع یافته و از طریق حساب کاربری همسرش در یک چت‌بات، پرسش‌های فنی پیچیده‌ای را در خصوص نحوه پیکربندی دستگاه‌های ضبط مخفیانه مطرح کرده است.
کالبدشکافی فنی ابزار جاسوسی
تیم امنیتی OpenAI در جریان یک پایش دوره‌ای در تاریخ ۸ مهر ۱۴۰۵ (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶)، این ابزار جاسوسی را کشف کرد. دستگاه مورد استفاده که در پوششی از دستمال کاغذی در پشت یک نمایشگر در پورت USB تعبیه شده بود، یک برد توسعه کوچک و ارزان‌قیمت بود.
مشخصات فنی دستگاه کشف شده
- مدل سخت‌افزاری: Seeed XIAO ESP32-S3 Sense
- قابلیت‌ها: میکروفون دیجیتال، سنسور دوربین قابل جداسازی و حافظه microSD
- قیمت بازار: تقریباً ۱۴ دلار
- وضعیت داده‌ها: اطلاعات ذخیره شده روی کارت حافظه به دلیل رمزنگاری (Encryption)، توسط تیم امنیتی قابل بازیابی نبود.
ابعاد امنیتی و واکنش OpenAI
شرکت OpenAI اعلام کرده است که هیچ نشانه‌ای از نشت کدهای منبع، وزن‌های مدل (Model Weights) یا داده‌های مشتریان مشاهده نشده است. با این حال، استفاده از این دستگاه در اتاق‌های استراتژیک که محل گفتگوهای حیاتی پیرامون استراتژی‌های تجاری و روابط دولتی است، یک شکست امنیتی جدی محسوب می‌شود. طبق اسناد دادگاه، متهم پس از کشف اولین دستگاه و در حالی که تیم امنیتی دستگاه دوم را در کیف رها شده او یافته بودند، با تلاشی ناشیانه سعی در بازپس‌گیری کیف خود از واحد اشیاء گمشده شرکت داشت؛ اقدامی که منجر به شناسایی نهایی و بازداشت او شد.
تحلیل ساختاری نفوذ
این پرونده نشان‌دهنده تغییر پارادایم در جاسوسی صنعتی است؛ جایی که هوش مصنوعی نه تنها به عنوان ابزار کار، بلکه به عنوان «دستیار برنامه‌ریزی» برای اقدامات مجرمانه در محیط‌های فوق‌امنیتی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. استفاده از سخت‌افزارهای کم‌هزینه و متن‌باز (Open-source hardware) در ترکیب با دانش تخصصی مهندسی، چالش‌های جدیدی را برای تیم‌های نظارتی (SOC/CIRT) ایجاد کرده است. OpenAI در واکنش به این رخداد، دسترسی‌های سیستمی متهم را به صورت پلکانی مسدود کرده و همکاری کاملی با FBI در جریان تحقیقات فدرال داشته است.
