شرکت فناوری دفاعی Anduril Industries در اقدامی استراتژیک، موفق به انعقاد قراردادی به ارزش ۲.۹ میلیارد دلار با نیروی دریایی ایالات متحده برای تولید قطعات حیاتی زیردریاییهای تهاجمی شد؛ رویدادی که در آذر ۱۴۰۳ (نوامبر ۲۰۲۴) بازتاب گستردهای در محافل مهندسی نظامی و سیاسی داشت.
معماری صنعتی و زیرساختهای نوین تولید
شرکت آندوریل قصد دارد با سرمایهگذاری سنگین ۳.۷ میلیارد دلاری، مجموعهای عظیم در منطقه Tradepoint Atlantic ایالت مریلند احداث کند. این مرکز که با نام پروژه Arsenal-2 شناخته میشود، در زمینی به وسعت ۱۸۷ هکتار و با زیربنایی بالغ بر ۲ میلیون فوت مربع طراحی شده است. هدف اصلی این تأسیسات، ساخت قطعات حساس زیردریاییهای کلاس ویرجینیا (Virginia-class) است که پس از تکمیل، برای مونتاژ نهایی به کشتیسازیهای اصلی نظیر General Dynamics Electric Boat و Huntington Ingalls ارسال خواهند شد. طبق برنامهریزیها، این مرکز تا سال ۱۴۰۹ (۲۰۳۰ میلادی) به بهرهبرداری کامل میرسد و ظرفیت تولیدی معادل ۹ میلیون ساعت کار مفید در سال و اشتغالزایی برای ۳۰۰۰ نفر را ایجاد خواهد کرد.
گسترش زنجیره تأمین؛ از پهپاد تا زیردریایی
تا پیش از این، تخصص آندوریل عمدتاً در حوزههای نرمافزاری، پهپادهای خودران و سیستمهای هوشمند شناسایی بود. این قرارداد، نقطه عطفی در تغییر مسیر این شرکت از تأمینکننده نرمافزار به یک قطب تولید سختافزار سنگین نظامی محسوب میشود. علاوه بر سایت مریلند، این شرکت در حال توسعه تأسیساتی ۱۶۰ هزار فوت مربعی در کالیفرنیا است که منحصراً بر ساخت قطعات کلیدی نظیر «لولههای پرتاب اژدر» تمرکز دارد؛ قطعاتی که کمبود تولید آنها در سالهای اخیر به یکی از بزرگترین گلوگاههای صنعت کشتیسازی نظامی آمریکا بدل شده بود.
پروژه مریدین و چالشهای تعارض منافع
زمانبندی این قرارداد به دلیل حضور «پالمر لاکی»، همبنیانگذار آندوریل در «پروژه مریدین» (Project Meridian) پنتاگون، با حواشی سیاسی همراه بود. پروژه مریدین با حضور چهرههای برجستهای نظیر ایلان ماسک، به بررسی فناوریهای جنگی آینده میپردازد. منتقدان نگران تعارض منافع میان نقش مشاورهای لاکی در پنتاگون و قراردادهای کلان دولتی آندوریل بودند. با این حال، مقامات پنتاگون ضمن رد این شائبه، تأکید کردند که ترکیب تخصصهای آکادمیک و صنعتی در مریدین برای امنیت ملی حیاتی است و هیچگونه تخطی در فرآیند واگذاری قرارداد وجود نداشته است.
مشخصات فنی و عملیاتی پروژه Arsenal-2
- هدف: تأمین قطعات بدنه و تجهیزات حساس زیردریایی کلاس ویرجینیا
- سرمایهگذاری بخش خصوصی: ۳.۷ میلیارد دلار توسط آندوریل
- ظرفیت عملیاتی: ۹ میلیون ساعت کار مفید سالانه
- اشتغالزایی: بیش از ۳۰۰۰ نفر نیروی متخصص و تولیدی
- زمان بهرهبرداری: شروع فعالیت از سال ۲۰۳۰ میلادی (۱۴۰۹ هجری شمسی)
چشمانداز آینده: خودرانسازی در زیر دریا
در کنار تولید قطعات کلاسیک، تمرکز آندوریل بر روی توسعه «زیردریاییهای خودران» (Autonomous Submarines) است که با استقبال مقامات ارشد سیاسی روبرو شده است. این فناوری میتواند پارادایمهای جنگ دریایی را از طریق کاهش ریسکهای انسانی تغییر دهد. با این حال، چالشهای پیش روی آندوریل فراتر از طراحی و تولید است؛ این شرکت اکنون باید استانداردهای سختگیرانه کشتیسازی نظامی را پیادهسازی کرده و در یک بازه زمانی فشرده، زنجیرهای از تأمینکنندگان قطعات را برای رسیدن به اهداف تولیدی همسو کند.