وزارت دفاع ایالات متحده در یک اقدام استراتژیک در پاییز ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی)، بسته‌ای حمایتی به ارزش ۱.۵ میلیارد دلار را در قالب یک وام مشروط به شرکت Wolfspeed، تولیدکننده پیشرو تراشه‌های کاربید سیلیکون (SiC)، اختصاص داد. این توافق که در پی چالش‌های مالی این شرکت و خروج از وضعیت ورشکستگی در مهرماه ۱۴۰۴ صورت گرفته، نمادی از تلاش دولت برای بومی‌سازی زنجیره تأمین نیمه‌هادی‌های حیاتی و حفظ برتری در حوزه هوش مصنوعی و تجهیزات نظامی مدرن است.
تکنولوژی‌های نیمه‌هادی در خدمت امنیت ملی
شرکت Wolfspeed متخصص در تولید نیمه‌هادی‌های پیشرفته از جنس کاربید سیلیکون (SiC) و نیترید گالیوم (GaN) است. این مواد به دلیل تحمل حرارتی بالا و کارایی فوق‌العاده در فرکانس‌های رادیویی، در صنایع هوافضا، تجهیزات دفاعی، و سیستم‌های هوش مصنوعی نقشی حیاتی ایفا می‌کنند. طبق اعلام دفتر سرمایه استراتژیک پنتاگون، این بودجه برای ارتقای توان تولیدی Wolfspeed در ایالت‌های کارولینای شمالی، نیویورک و آرکانزاس هزینه خواهد شد تا تولید قطعاتی همچون رادارهای پیشرفته، سیستم‌های جنگ الکترونیک، پهپادها و سامانه‌های دفاع موشکی تضمین شود.
ساختار مالی و شرایط بازپرداخت
- مبلغ وام: تا سقف ۱.۵ میلیارد دلار (طی ۴ قسط).
- سهم دولت: دریافت حق امتیاز (Warrants) برای خرید حداکثر ۷.۵ درصد از سهام شرکت.
- نرخ بهره: نرخ اوراق خزانه ایالات متحده به اضافه حاشیه ۱.۲۵ تا ۱.۷۵ درصد.
- شرایط ویژه: امکان اضافه کردن سود به اصل وام در ۵ سال اول به جای پرداخت نقدی.
- پیش‌نیازها: جذب ۷۵۰ میلیون دلار سرمایه از منابع دیگر، تبدیل بدهی‌های قابل تبدیل به سهام، و تایید نهایی کنگره.
الزامات ژئوپلیتیک و حاکمیت شرکتی
این توافق صرفاً یک حمایت مالی نیست؛ پنتاگون شروط سختی را برای Wolfspeed تعیین کرده است. این شرکت ملزم شده است که دفتر مرکزی خود را در داخل خاک ایالات متحده حفظ کرده و بخش عمده‌ای از هیئت مدیره آن باید از شهروندان آمریکایی باشند. علاوه بر این، پنتاگون حق دارد یک ناظر بدون حق رأی در جلسات هیئت مدیره داشته باشد تا از همسویی فعالیت‌های تحقیق و توسعه با اولویت‌های امنیت ملی اطمینان حاصل کند. این رویکرد دولت در قبال شرکت‌های استراتژیک، بخشی از استراتژی وسیع‌تر برای دستیابی به «سلطه در عصر هوش فوق‌هوشمند» (Super Intelligence) است.
از بحران مالی تا چشم‌انداز آینده
Wolfspeed در تابستان ۱۴۰۴ با چالش‌های تولید در کارخانه ویفرهای خود مواجه شد که منجر به اعلام ورشکستگی (Chapter 11) در تیرماه همان سال گردید. اگرچه این شرکت در مهرماه ۱۴۰۴ از این وضعیت خارج شد، اما همچنان با فشار تولید و رقابت جهانی دست‌وپنج نرم می‌کند. تزریق این وام نه تنها به بازپرداخت بدهی‌های ناشی از اوراق قرضه سال ۲۰۳۰ کمک می‌کند، بلکه راه را برای توسعه ویفرهای ۳۰۰ میلی‌متری و نیمه‌هادی‌های مقاوم در برابر تشعشعات (Radiation-hardened) که برای استفاده‌های نظامی حیاتی هستند، هموار می‌سازد.
