در کنفرانس اخیر Automotive News در دیترویت، جیم فارلی، مدیرعامل شرکت فورد، هشداری صریح و تاملبرانگیز صادر کرد: او معتقد است که برای خودروسازان اروپایی جهت مقابله با موج فزاینده تولیدکنندگان چینی، بسیار دیر شده است. این دیدگاه که بازتابدهنده واقعیتهای جاری در صنعت خودروسازی جهانی است، نشان میدهد که چگونه چین با سرعتی بیسابقه در حال تسخیر سهم بازار، بهویژه در بخش خودروهای الکتریکی (EV) در قاره سبز است.
تغییر پارادایم در بازارهای اروپایی
دادههای آماری شرکت Dataforce نشان میدهند که سهم برندهای چینی در بازار خودروی اروپا که در سال ۲۰۲۰ تقریباً نزدیک به صفر بود، در مرداد ماه ۱۴۰۳ (اوت ۲۰۲۴) به ۱۲ درصد کل بازار رسیده است. این رشد خیرهکننده صرفاً محدود به خودروهای احتراق داخلی نیست؛ چرا که در فروردین ۱۴۰۳ (آوریل ۲۰۲۴)، بیش از ۱۵ درصد از کل خودروهای الکتریکی فروخته شده در اروپا متعلق به برندهای چینی بوده است. جیم فارلی با اشاره به این آمار، معتقد است که اروپا در این رقابت شکست خورده است و اکنون باید به جای تلاش برای بازپسگیری بازار از طریق محدودیتهای تجاری، به مدیریت این واقعیت جدید بپردازد.
استراتژی فورد: همکاری به جای تقابل
جیم فارلی به جای اتخاذ رویکردی مبتنی بر مقاومت یا حمایتگرایی شدید در اروپا، استراتژی «همکاری هوشمندانه» را پیشنهاد میدهد. فورد در اقدامی استراتژیک، یک سرمایهگذاری مشترک (Joint Venture) در والنسیا اسپانیا آغاز کرده است که در آن فورد ۶۶ درصد و Geely ۳۴ درصد سهام را در اختیار دارند. طبق برنامهریزیهای انجام شده، این مرکز از سال ۱۴۰۶ (۲۰۲۷) عملیاتی شده و از سال ۱۴۰۷ (۲۰۲۸) چهار مدل خودروی الکتریکی، از جمله دو مدل شاسیبلند (SUV) با تکنولوژی جیلی تولید خواهد کرد.
چالشهای ژئوپلیتیک و سیاستهای کلان
مشخصات فنی و استراتژیک سرمایهگذاری والنسیا
- ساختار مالکیت: ۶۶٪ فورد، ۳۴٪ جیلی
- شروع عملیات: نیمه اول سال ۱۴۰۶ (۲۰۲۷)
- خروجی تولید: چهار مدل الکتریکی مجزا
- هدفگذاری بازار: طراحی و تولید خودرو در اروپا برای مصرفکنندگان اروپایی
- انطباق قانونی: رعایت سقف ۴۹ درصدی مشارکت سرمایهگذاران چینی طبق پیشنویس «قانون شتابدهنده صنعتی اتحادیه اروپا»
این رویکرد فورد با انتقاداتی در واشینگتن مواجه شده است. مقامات حملونقل ایالات متحده، فورد را تحت فشار قرار دادهاند تا روابط خود با شرکتهای چینی را به حداقل برساند، اما فورد معتقد است که این همکاریها برای ارتقای کارایی سرمایه و دسترسی به دانش فنی که فورد در آن ضعف دارد، ضروری است. در حالی که اتحادیه اروپا تلاش میکند با قانونگذاریهای جدید، انتقال تکنولوژی را در ازای ورود سرمایه چینی الزامی کند، فورد در حال حاضر در حال ساخت زیرساختهای خود بر اساس همین قوانین است.
آینده خودروهای الکتریکی در آمریکا و مکزیک
جیم فارلی در تحلیلهای خود، بازار مکزیک را نیز مثال میزند که در آن برندهای چینی به سهمی در حدود ۲۵ درصد دست یافتهاند. فارلی معتقد است که آمریکا باید در تصمیمگیریهای کلان خود برای مواجهه با این موج، زمان بخرد و عجولانه تصمیم نگیرد. او تاکید دارد که فورد در حال توسعه یک پلتفرم «خودروی الکتریکی جهانی» است که با عرضه یک مدل پیکاپ در سال آینده، رقابت در بازار ایالات متحده را به سطح جدیدی خواهد برد. در نهایت، به نظر میرسد که گذار از مدلهای تجاری سنتی به مدلهای همکاریمحور، تنها راه بقای خودروسازان غربی در عصر سلطه الکتریکی چین باشد.