پنتاگون در گامی استراتژیک برای بازسازی و تقویت زیرساخت‌های دفاعی داخلی خود، فرآیند جذب بیش از ۱۰۰ اپراتور خبره پهپاد را آغاز کرده است. این فراخوان که تحت مدیریت «واحد نوآوری دفاعی» (DIU) اجرایی می‌شود، با هدف ارزیابی فناوری‌های نوین پروازی در قالب برنامه «Gauntlet III» و با پشتوانه بودجه ۱.۱ میلیارد دلاری صورت می‌گیرد.
نگاهی به ابتکار عمل Gauntlet III و هدف‌گذاری پنتاگون
برنامه Gauntlet III بخشی از کلان‌طرح «سلطه پهپادی» (Drone Dominance) پنتاگون است که با هدف شناسایی و به کارگیری پلتفرم‌های هوایی پیشرفته تدوین شده است. در حالی که رقابت‌های تکنولوژیک در حوزه سخت‌افزار نظامی به سرعت در حال تغییر است، ارتش ایالات متحده در تلاش است تا با جذب اپراتورهای دارای تجربه در پرواز با پهپادهای FPV (دید اول شخص)، شکاف میان طراحی‌های آزمایشگاهی و کاربرد میدانی را پر کند. این پهپادها که عمدتاً در حالت دستی یا «Acro» هدایت می‌شوند، به خلبان اجازه می‌دهند کنترل کاملی بر وضعیت پروازی داشته باشد و بدون دخالت نرم‌افزارهای خودکار، مسیرهای پیچیده یا محیط‌های بسته را با دقت بالا پیمایش کند.
تنوع‌بخشی به مهارت‌های عملیاتی؛ از شناسایی تا عملیات انتحاری
ارین چری، مدیر آزمایش‌های این ابتکار عمل، تأکید می‌کند که مفهوم «مهارت خلبانی» در این پروژه بسیار فراتر از کنترل‌های ساده پروازی تعریف شده است. پنتاگون به دنبال جذب نیرویی است که مجموعه‌ای از تخصص‌های مکمل را ارائه دهد. این تخصص‌ها شامل موارد زیر است:
- توانایی هدایت در محیط‌های شهری و فضاهای محدود (Urban Flight).
- تجربه کار با محموله‌های نظامی متنوع (Payload Experience).
- توانایی ناوبری در فواصل طولانی و حفظ لینک ارتباطی.
- دانش تاکتیکی در استفاده از پهپادهای شناسایی و تهاجمی (Kamikaze Strikes).
یکی از نکات کلیدی این فراخوان، عدم محدودیت سقف پذیرش است. ارتش در پی ایجاد یک پایگاه داده دائمی از اپراتورهای واجد شرایط است تا علاوه بر برنامه فعلی، در پروژه‌های آتی نیز از این ذخیره دانشی استفاده نماید. حتی اپراتورهایی با سابقه محدود نیز تشویق به ثبت‌نام شده‌اند؛ چرا که ارتش نیاز دارد بداند پهپادهای در حال توسعه، چگونه توسط سطوح مختلفی از کاربران انسانی مدیریت می‌شوند.
ساختار فنی ارزیابی‌ها و نحوه مشارکت
مشخصات و الزامات ثبت‌نام
- هدف اصلی: ارزیابی پهپادهای تهاجمی و شناسایی در سطح عملیاتی.
- پلتفرم مدیریت: واحد نوآوری دفاعی ایالات متحده (DIU).
- نیاز زیرساختی: مهارت کار با پهپادهای FPV در حالت دستی (Acro).
- مجوز دسترسی: تنها دارندگان ایمیل‌های رسمی نظامی (.mil).
- بودجه تخصیص‌یافته: ۱.۱ میلیارد دلار برای زنجیره تأمین و تولید داخلی.
فرآیند ثبت‌نام کاملاً متمرکز است و داوطلبان نظامی باید از طریق فرم رسمی «Pilot Interest Form» اقدام کنند. لازم به ذکر است که ثبت‌نام در این سامانه به معنای پذیرش نهایی نیست، زیرا هماهنگی با شاخه نظامی متبوع داوطلب برای تایید صلاحیت نهایی الزامی است. این برنامه فرصتی کم‌نظیر برای نیروهای نظامی فراهم می‌کند تا با مدل‌های آزمایشی که هنوز به چرخه خدمات رسمی ارتش وارد نشده‌اند، تعامل مستقیم داشته باشند و در فرآیند تصمیم‌گیری برای خریدهای استراتژیک پنتاگون تأثیرگذار باشند.
نتیجه‌گیری: هم‌افزایی میان اپراتور و ماشین
در دنیای امروز که تقابل‌های پهپادی به اصلی‌ترین محور درگیری‌های مدرن تبدیل شده است، درک ارتش آمریکا از این واقعیت که «سخت‌افزار عالی بدون اپراتور ماهر، بی‌اثر است»، یک تغییر پارادایم محسوب می‌شود. با توجه به تحولات حوزه دفاعی در پاییز ۱۴۰۳، تمرکز بر تولید داخلی پهپادها در کنار پرورش نیروی انسانی متخصص، استراتژی کلیدی ایالات متحده برای حفظ برتری تاکتیکی است.
