در حالی که جوامع رمزنگاری جهانی درگیر تهدیدهای رایانش کوانتومی هستند، هشدار اخیر «جاستین دریک»، پژوهشگر ارشد بنیاد اتریوم، بحثهای داغ و جنجالبرانگیزی را در فضای تکنولوژی ایجاد کرده است. او معتقد است که پیشرفتهای ریاضی مبتنی بر هوش مصنوعی ممکن است بسیار زودتر از آنچه تصور میشد، پروتکلهای امضای دیجیتال فعلی مانند ECDSA را بشکنند.
بحران احتمالی: شکست ECDSA پیش از دوران کوانتومی
جاستین دریک با انتشار هشداری در مهرماه ۱۴۰۵، از صنعت بلاکچین خواست تا برای آنچه «حالت پناهگاه» (Bunker Mode) نامیده، آماده شوند. نگرانی اصلی او این است که هوش مصنوعی با شتابدهی به حل مسائل ریاضی پیچیده، بتواند کلیدهای خصوصی بیتکوین را در مدتزمانی کوتاه (مثلاً یک هفته) روی سختافزارهای پردازشی رایج (مانند خوشههای GPU) بازیابی کند. این تحلیل بر این فرض استوار است که پیشرفتهای فعلی مدلهای زبانی بزرگ در حل مسائل ریاضی، میتواند منجر به کشف روشهای جدیدی برای حمله به رمزنگاری منحنی بیضوی شود.
استراتژی «حالت پناهگاه» و انتقال داراییها
دریک به نهادهای بزرگ مانند صرافیها و کیف پولهای امانی پیشنهاد کرده است که وجوه خود را به آدرسهایی انتقال دهند که هرگز تراکنشی با آنها امضا نشده است. از آنجایی که در این آدرسها، کلید عمومی تحت پوشش یک هش (Hash) پنهان باقی میماند، ریسک افشای کلید عمومی و در نتیجه شکستن آن کاهش مییابد. او تاکید میکند که این فرایند باید به صورت کنترلشده و بدون عجله انجام شود تا از بروز اشتباهات امنیتی جلوگیری گردد.
نقد کارشناسان: میان «احتمال ریاضی» و «واقعیت امنیتی»
این ادعا با واکنشهای شدیدی از سوی چهرههای شاخص صنعت مواجه شد. «یهودا لیندل»، رئیس بخش رمزنگاری در کوینبیس، این هشدار را نوعی «هراسافکنی» (FUD) خواند و تصریح کرد که هیچ شواهدی مبنی بر شکستن مفروضات سختی رمزنگاری منحنی بیضوی وجود ندارد. وی خاطرنشان کرد که اگر هوش مصنوعی چنین قابلیتی داشت، امنیت تمام زیرساختهای بانکی و وب جهان در خطر بود، نه فقط بلاکچین.
مشخصات فنی و تحلیل پروتکلها
- پروتکلهای در معرض تهدید: ECDSA (امضای دیجیتال منحنی بیضوی) و Schnorr (استفاده شده در Taproot).
- مکانیزم محافظتی: پنهانسازی کلید عمومی (Public Key) پشت هَش در آدرسهای استفادهنشده (P2PKH).
- ابزار مورد ادعا در حمله: مدلهای زبانی بزرگ (LLM) و تحلیل ریاضی مبتنی بر یادگیری ماشین.
- خطر کوانتومی (Q-Day): تهدیدی جداگانه که همچنان مورد توجه تیمهای «رمزنگاری پساکوانتومی» (PQC) است.
نتیجهگیری و آیندهنگری
با اینکه دیدگاههای متیو گرین، استاد رمزنگاری دانشگاه جانز هاپکینز، میان دو طیف خوشبین و بدبین قرار دارد، حقیقت این است که هنوز هیچ سند عمومی مبنی بر ضعف عملیاتی در الگوریتمهای فعلی منتشر نشده است. با این حال، این بحثها زنگ خطری برای شتاب بخشیدن به مسیر توسعه اتریوم و بیتکوین به سمت «رمزنگاری مقاوم در برابر هوش مصنوعی و کوانتوم» محسوب میشود.