شرکت فناوری‌های دفاعی آندوریل (Anduril) با هدف رفع گلوگاه‌های تولید در ناوگان دریایی ایالات متحده، از طرح کلان سرمایه‌گذاری ۶.۶ میلیارد دلاری برای احداث مدرن‌ترین کارخانه کشتی‌سازی ایالات متحده در مریلند خبر داد. این پروژه که با نام «آرسنال-۲» (Arsenal-2) شناخته می‌شود، نه تنها ظرفیت تولید قطعات پیچیده زیردریایی‌های کلاس ویرجینیا را افزایش می‌دهد، بلکه با استفاده از سیستم‌عامل اختصاصی ArsenalOS، استانداردهای جدیدی را در اتوماسیون صنعتی صنایع نظامی تعریف می‌کند.
استراتژی آرسنال-۲: پاسخ به بحران تولید زیردریایی
ایالات متحده در سال‌های اخیر با چالش جدی در حفظ سرعت تولید زیردریایی‌های تهاجمی کلاس ویرجینیا مواجه بوده است. در حالی که پنتاگون خواهان دستیابی به نرخ تولید دو فروند در سال است، آمارهای فعلی نشان‌دهنده توقف نرخ تحویل در محدوده ۱.۱ تا ۱.۲ فروند است. گزارش‌های اخیر «دیوان محاسبات دولت» (GAO) عواملی همچون تأخیر در زنجیره تأمین مواد اولیه و کمبود نیروی کار متخصص را دلایل اصلی این عقب‌ماندگی دانسته است. سایت جدید آندوریل در «اسپاروز پوینت» (Sparrows Point) مریلند، در زمینی به وسعت ۱۸۷ هکتار و با فضای تولیدی بیش از ۲ میلیون فوت مربع احداث خواهد شد تا به عنوان بازوی کمکی برای کارخانه‌های کشتی‌سازی «جنرال داینامیکس» و «هانتینگتون اینگالز» عمل کند.
یکپارچه‌سازی با نرم‌افزار ArsenalOS
یکی از نقاط تمایز اصلی در رویکرد آندوریل، بهره‌گیری از زیرساخت‌های نرم‌افزاری پیشرفته است. سیستم ArsenalOS به عنوان هسته مدیریت تولید در این کارخانه عمل خواهد کرد. این سیستم‌عامل به جای مدیریت سنتی، بر اتوماسیون جریان کاری، پایش لحظه‌ای خطوط تولید و یکپارچه‌سازی فرآیندهای پیچیده ساخت قطعات بزرگ تکیه دارد. آندوریل قصد دارد با استفاده از تجربیات کسب شده در کالیفرنیا، جایی که مرکز ۱۶۰ هزار فوت مربعی آن‌ها تولید لوله‌های اژدر و سایر اجزای حساس را آغاز کرده، فرآیند تولید در مریلند را تا سال ۲۰۳۰ به بهره‌برداری کامل برساند.
ابعاد اقتصادی و فنی پروژه
- نام پروژه: Arsenal-2
- محل احداث: Sparrows Point, Maryland (Tradepoint Atlantic)
- سرمایه‌گذاری بخش خصوصی: ۳.۷ میلیارد دلار
- قرارداد دولتی: تا سقف ۲.۹ میلیارد دلار
- ظرفیت شغلی: ۳,۱۰۰ شغل مستقیم و ۱۱,۰۰۰ شغل غیرمستقیم
- سیستم مدیریت تولید: ArsenalOS
- تاریخ هدف عملیاتی: ۲۰۳۰ میلادی
تحلیل نقش آندوریل در اکوسیستم دفاعی واشنگتن
این پروژه تنها یک زیرساخت صنعتی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده نفوذ فزاینده شرکت‌های فناوری‌محور در ساختار دفاعی ایالات متحده است. انتصاب «پالمر لاکی» (Palmer Luckey)، هم‌بنیان‌گذار آندوریل، در «پروژه مریدیان» که وظیفه مطالعه سلاح‌های آینده را بر عهده دارد، بحث‌های گسترده‌ای را در مورد تداخل منافع ایجاد کرده است. با این حال، مسئولان پنتاگون بر این باورند که برای دستیابی به اهداف تولید تا سال ۲۰۳۲، نیاز به رویکردهای نوآورانه در زنجیره تأمین، مشابه مدل‌های سیلیکون‌ولی، امری اجتناب‌ناپذیر است.
نتیجه‌گیری
پروژه آرسنال-۲ نه تنها به دنبال جبران کسری تولید در زیردریایی‌های کلاس ویرجینیا است، بلکه سنگ‌بنای تولید نسل بعدی زیردریایی‌های خودمختار ایالات متحده را نیز بنا می‌کند. با حمایت‌های مالی ایالتی (تا ۱۳ درصد از سرمایه‌گذاری خصوصی) و اتکا به سیستم‌عامل‌های هوشمند، آندوریل تلاش می‌کند صنایع دفاعی ایالات متحده را از یک مدل سنتی و کند، به یک مدل چابک، دیجیتال و مقیاس‌پذیر تبدیل کند.
