مجموعه آنتولوژی و ترسناک V/H/S که سال‌هاست با فرمت «فاند فوتیج» (Found Footage) مخاطبان خود را به لرزه درمی‌آورد، در جدیدترین نسخه خود با عنوان V/H/S/Mixtape به سراغ تم موسیقی رفته است. این اثر که در پاییز ۱۴۰۳ (اکتبر ۲۰۲۴) توسط سرویس استریم Shudder منتشر شد، بار دیگر تلاش دارد تا ترکیب خلاقانه‌ای از وحشت مدرن و نوستالژی رسانه‌ای را ارائه دهد، اما آیا این «میکس‌تیپ» توانسته جایگاه رفیع نسخه‌های پیشین را حفظ کند؟
تغییر رویکرد از تقویم به تم‌محوری
مجموعه V/H/S پس از تجربه موفقیت‌آمیز تمرکز بر سال‌های خاص (مانند V/H/S/85)، در سال‌های اخیر به سمت تم‌های زیرژانری حرکت کرده است. V/H/S/Mixtape با محوریت دنیای موسیقی، شامل ترکیبی از قطعات داستانی و حتی موزیک‌ویدیوهای غیرفاند-فوتیج است. حضور گروه Gwar به عنوان پیونددهنده میان بخش‌های مختلف، فضایی از وحشتِ متال و کمدی سیاه ایجاد کرده است، اما نقد اصلی وارد بر این نسخه، فقدان انسجام ساختاری است که پیش‌تر در نسخه‌های مبتنی بر سال‌های شمسی/میلادی شاهد بودیم.
بررسی بخش‌های کلیدی و سبک روایی
- Heartbeat (کارگردان: David Moreau): قوی‌ترین بخش مجموعه که با بهره‌گیری از صدا و اتمسفر، وحشتِ حاصل از کاوش در تأسیسات متروکه دوران جنگ سرد را به تصویر می‌کشد.
- Dance Dance Dance Dance: همکاری با تیم عروسک‌گردانی Jim Henson که نقدی تند بر نگاه ابزاری مدیران هالیوود به نوستالژی است.
- The Music of Mr. Sze (کارگردان: Ernest Dickerson): تجربه‌ای مبتنی بر ابزارهای ضبط مخفی (دوربین‌های عینکی) که از نظر موضوعی بسیار به‌روز است اما در گسترش پیرنگ داستانی دچار ضعف می‌شود.
- Death Tone (کارگردان: RZA): بخشی پر از خشونت بصری (Gore) که سبک بصری Herschell Gordon Lewis را تداعی می‌کند، هرچند از نظر روایی یک‌لایه و قابل‌پیش‌بینی باقی می‌ماند.
آیا این فرنچایز در یک بن‌بست خلاقانه گرفتار شده است؟
با انتشار سالانه یک نسخه از سال ۱۴۰۰ (۲۰۲۱) تاکنون، نشانه‌هایی از خستگی در ساختار روایی این مجموعه به چشم می‌خورد. استفاده از تم موسیقی، هرچند جذاب است، اما در مقایسه با استانداردهای وحشت، نوآوری چندانی به همراه ندارد. خبر ساخت قسمت بعدی با عنوان V/H/S/SCP برای سال ۱۴۰۶ (۲۰۲۷) نیز با توجه به حواشی پیرامون منابع SCP، با تردیدهایی از سوی جامعه طرفداران روبرو شده است. به نظر می‌رسد بازگشت به ریشه‌های کرونولوژیک (زمانی) و تمرکز بر ابزارهای ضبط قدیمی، مسیری مطمئن‌تر برای احیای روحِ این فرنچایز باشد.
