در نسخه ۹.۱۴ از گزارش تحلیلی Rocket Report، به بررسی تغییرات استراتژیک در تقویم پرتاب‌های فضایی پرداخته‌ایم. در حالی که یک توقف ناگهانی در عملیات فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس، توجه متخصصان را به خود جلب کرده است، همگان در انتظار بازگشت موفقیت‌آمیز راکت Vulcan Centaur متعلق به ائتلاف پرتاب متحد (ULA) هستند؛ پرتابی که می‌تواند معادلات بازار محموله‌های مدار پایین زمین (LEO) را در اواخر سال ۱۴۰۵ و سال پیش رو تغییر دهد.
چالش‌های عملیاتی و فرصت‌های پیش روی Vulcan
توقف اخیر در عملیات پرتاب فالکون ۹، رویدادی است که در اکوسیستم پرتاب‌های فضایی ایالات متحده به ندرت رخ می‌دهد. با این حال، تحلیلگران معتقدند این وقفه بیش از آنکه نشان‌دهنده یک مشکل سیستماتیک باشد، پنجره‌ای را برای نقش‌آفرینی رقبای دیگر باز کرده است. در کانون این توجهات، راکت Vulcan Centaur قرار دارد که بر اساس برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته، خود را برای بازگشت به پرواز در تاریخ ۷ آبان ۱۴۰۵ آماده می‌کند.
مأموریت پیش رو، بخشی از تعهدات ULA برای استقرار منظومه ماهواره‌ای آمازون (Project Kuiper) در مدار LEO است. موفقیت این پرتاب نه تنها برای اثبات قابلیت اطمینان بوسترهای سوخت جامد این راکت حیاتی است، بلکه می‌تواند سرآغازی بر افزایش نرخ پرتاب (Launch Cadence) این وسیله نقلیه در سال ۱۴۰۶ باشد.
موفقیت راهبردی کره جنوبی با راکت Nuri
در تحولی دیگر در عرصه هوافضا، کره جنوبی پنجمین پرواز موفقیت‌آمیز راکت بومی خود یعنی Nuri (KSLV-II) را جشن گرفت. آژانس هوافضای کره (KASA) گزارش داد که این موشک موفق به استقرار ۵ ماهواره در مدار شده است که بخشی از منظومه ماهواره‌ای دیدبانی زمین برای امنیت ملی این کشور محسوب می‌شوند.
مشخصات و دستاوردهای پرتاب پنجم Nuri
- نوع مأموریت: استقرار منظومه ماهواره‌ای رصد زمین (New-space Earth Observation).
- وضعیت محموله اصلی: استقرار موفقیت‌آمیز ۵ ماهواره microsatellite.
- وضعیت محموله فرعی: ۹ عدد از ۱۰ کیوب‌ست (CubeSat) طبق برنامه عملیاتی در مدار قرار گرفتند.
- چالش فنی: عدم جدایش موفقیت‌آمیز ماهواره PERSAT-02 متعلق به استارتاپ کواترنیون (Quaternion).
تحلیل معماری و آینده پرتاب‌های سنگین
نگاهی به تقویم پرتاب‌ها نشان می‌دهد که رقابت میان ارائه‌دهندگان خدمات پرتاب، از سطح بهینه‌سازی هزینه‌ها به سمت افزایش نرخ تکرار پرتاب حرکت کرده است. موفقیت‌های اخیر Nuri نشان‌دهنده بلوغ فناوری‌های پرتاب در کشورهای نوظهور فضایی است، در حالی که در بازار آمریکا، فشار تقاضا از سوی منظومه‌های ماهواره‌ای تجاری مانند پروژه کویپر، نیاز به عملیاتی شدن سریع‌تر راکت‌های کلاس سنگین نظیر Vulcan را بیش از هر زمان دیگری حیاتی کرده است. باید دید آیا Vulcan در پرتاب پیش‌رو می‌تواند بدون نقص فنی، استانداردهای جدیدی را در صنعت برقرار کند یا خیر.
