در تحولی راهبردی که در مهرماه ۱۴۰۳ توسط ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات مطرح شد، سیاستگذاری فضایی کشور از تمرکز صرف بر دانش فنی و پرتاب، به سمت «اقتصاد فضا» تغییر جهت داده است. این رویکرد که همسو با روند جهانی دستیابی به بازار ۱.۸ تریلیون دلاری تا سال ۲۰۳۵ (۱۴۱۴ خورشیدی) است، تلاشی برای پیوند زدن دادههای ماهوارهای با نیازهای واقعی صنایع و کسبوکارهای دیجیتال ایران محسوب میشود.
تغییر پارادایم: از عرضه تکنولوژی به تقاضای بازار
مدتها بود که صنعت فضایی ایران درگیر رویکرد «عرضهمحور» بود؛ بدین معنا که توسعه فناوری بدون نگاه مشخص به بهرهبردار نهایی انجام میشد. اکنون، وزارت ارتباطات در دولت چهاردهم با درک ضرورتهای اقتصادی، در تلاش است تا بهرهبرداران کلیدی مانند وزارت صنعت، معدن و تجارت را در فرآیند تولید مشارکت دهد. این یعنی تغییر اولویت از پرتابهای نمادین به سمت بهرهبرداری از دادههای سنجشی برای حوزههایی نظیر مدیریت منابع آب، اکتشافات معدنی و نقشهبرداریهای دقیق؛ حوزههایی که مستقیماً به کاهش هزینههای عملیاتی در اقتصاد کشور کمک میکنند.
معماری شبکه و منظومههای ماهوارهای
یکی از نقاط عطف در این تحول، گذار از ماهوارههای منفرد به سمت منظومههای ماهوارهای (Constellations) است. خبر اجرایی شدن پروژه «منظومه شهید سلیمانی» با ظرفیت ۲۴ ماهواره و هدفگذاری پرتاب ۳ ماهواره در سال جاری، نشاندهنده تغییر مدل شبکه است. این منظومهها برای دستیابی به پوشش مداوم و کاهش تأخیر در خدماترسانی طراحی شدهاند. با این حال، وزیر ارتباطات تأکید کرده است که ارتباطات ماهوارهای در ایران نه جایگزینی برای فیبر نوری، بلکه یک لایه تکمیلی (Complementary Layer) برای مناطق صعبالعبور خواهد بود تا شکاف دیجیتالی در نقاط دورافتاده برطرف شود.
نقش بخش خصوصی و زیرساختهای بومی
توسعه مراکز کنترل ماهواره و ایستگاههای دریافت داده به عنوان زیرساختهای حیاتی، پیشنیاز اصلی این اقتصاد نوین است. طبق گزارشهای سازمان فضایی ایران، بومیسازی زیرسامانههای تصویربرداری در ماهوارههایی نظیر «پایا» و ورود بخش خصوصی به زنجیره تأمین، از دیگر محورهای اصلی این نقشه راه است. به رسمیت شناخته شدن «فضا» به عنوان یک تخصص مستقل در نظام فنی و اجرایی کشور با همکاری سازمان برنامه و بودجه، زیربنای حقوقی لازم برای جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی و تعریف پروژههای ارزشافزوده را فراهم کرده است.
مشخصات و اهداف راهبردی صنعت فضایی ۱۴۰۳
- هدف جهانی: دستیابی به سهم از اقتصاد فضایی ۱.۸ تریلیون دلاری تا سال ۲۰۳۵.
- مدل توسعه شبکه: گذار از ماهوارههای تکمنظوره به منظومههای ماهوارهای (پروژه شهید سلیمانی).
- کاربردها: مدیریت سرزمین، پایش پهنههای آبی، اکتشافات معدنی و ارتباطات اضطراری.
- رویکرد رگولاتوری: تمرکز بر تقاضامحوری و ادغام دادههای فضایی در زنجیره ارزش کسبوکارهای دیجیتال.
- ساختار اجرایی: همکاری بینوزارتخانهای برای استفاده از پتانسیلهای دادههای سنجشی.