باستانشناسان در عملیات اکتشافی اخیر در سواحل آنتالیا، بقایای یک کشتی تجاری باستانی را کشف کردهاند که محمولهای خیرهکننده از ظروف لوکس سفالی متعلق به ۲۱۰۰ سال پیش را در خود جای داده است. این کشف که در بهار ۱۴۰۴ (۲۰۲۵ میلادی) توسط تیمهای تحقیقاتی دانشگاه آکدنیز تحت نظارت وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه انجام شد، پنجرهای نو به سوی شبکههای تجاری دوران روم باستان گشوده است.
مهندسی بستهبندی در دوران باستان
یکی از شگفتانگیزترین جنبههای این کشف، سالم ماندن ۶۵۱۱ قطعه ظرف شامل بشقاب، کاسه و سینی در ۱۲۲ فرم و ابعاد مختلف است. بررسیهای اولیه نشان میدهد که تجار باستانی با درک ارزش بالای این ظروف، از روشهای مهندسیشده برای بستهبندی استفاده کردهاند. در میان ظروف، لایههایی از خاک رس به عنوان ضربهگیر (Shock Absorbent) تعبیه شده و سپس در جعبههای چوبی مستحکم قرار گرفته بودند. همین استراتژی هوشمندانه باعث شده است که این محموله پس از بیش از دو هزار سال سکونت در عمق ۴۲ تا ۵۵ متری آب، همچنان ساختار خود را حفظ کند.
ردپای ظروف «روسی» در متون کلاسیک
مطالعات باستانشناسی تأیید میکند که این ظروف در منطقه «روسوس» (Rhosus) یا «آرسوز» امروزی تولید شدهاند. این ظروف که به «ظروف روسی» معروف بودند، در میان نخبگان و سیاستمداران روم باستان بسیار محبوب بودند. حتی در نامههای به جامانده از مارکوس تولیوس سیسرو، فیلسوف و سیاستمدار شهیر رومی، به سفارش این ظروف خاص اشاره شده است. این شواهد تاریخی نشاندهنده یک شبکه تجاری گسترده و پیچیده میان آناتولی، انطاکیه، یونان و سواحل ایتالیا در قرن اول پیش از میلاد است.
مشخصات فنی و یافتههای باستانشناسی
- محل اکتشاف: کشتی غرقشده آتراسان (Adrasan) در سواحل آنتالیا، ترکیه
- عمق محل قرارگیری: ۴۲ تا ۵۵ متر (۱۳۸ تا ۱۸۰ فوت)
- تعداد کل ظروف: ۶۵۱۱ قطعه (در ۱۲۲ تنوع شکلی)
- منشاء تولید: منطقه روسوس (آرسوز امروزی)
- سایر یافتهها: سکههای باستانی ضرب شده در انطاکیه
- تکنیک حفاظتی: استفاده از خاک رس به عنوان ضربهگیر در بستهبندی چوبی
اهمیت تحلیلی شبکه تجاری مدیترانه
کشف سکههایی از انطاکیه در کنار این ظروف، فرضیه مسیر تجاری کشتی را تقویت میکند. به نظر میرسد این کشتی از مبدأ آرسوز به سمت مقصد نهایی خود در روم در حرکت بوده است. این یافتهها نه تنها مهارت بالای صنعتگران آناتولی را اثبات میکند، بلکه نشاندهنده مقیاس بیسابقه جریان ثروت در سدههای نخست پیش از میلاد است. در حال حاضر، قطعات بازیابی شده برای فرآیندهای حفاظتی و تثبیت به آزمایشگاه دانشگاه آکدنیز در کمر (Kemer) منتقل شدهاند تا جزئیات بیشتری از تاریخ تجارت دریایی برای باستانشناسان روشن گردد.