در بیستوچهارمین اجلاس سالانه پارک فناوری پردیس، چشمانداز جدیدی برای توسعه زیرساختهای نوآورانه در ایران ترسیم شد که در آن، تمرکز از صرفِ توسعه کسبوکارهای دیجیتال، به سمت ایجاد یک «سکوی ملی» برای حل چالشهای کلان صنعتی و تابآوری اقتصادی تغییر یافته است.
تحول استراتژیک: از تولید محتوا تا حل مسئله
تجربیات سالهای اخیر، بهویژه در دوران پاندمی و نوسانات اقتصادی، نشان داد که زیستبوم فناوری ایران نیازمند گذار از مدلهای تجاری صرف به مدلهای حل مسئله است. پارک فناوری پردیس به عنوان قطب نوآوری کشور، اکنون در پی پیوند زدن توانمندیهای شرکتهای دانشبنیان با نیازهای زیرساختی و صنعتی است.
نقش تفاهمنامههای بینبخشی در توسعه اقتصاد دیجیتال
در این اجلاس، انعقاد تفاهمنامه میان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و این پارک، نشاندهنده یکپارچهسازی ظرفیتهای صنایع خلاق با زیرساختهای فناوری است. این همافزایی میتواند در ابعاد زیر بر کسبوکارهای دیجیتال تأثیر بگذارد:
- ارتقای تابآوری زیرساختهای دیجیتال در شرایط بحران.
- کاهش وابستگی به زنجیرههای تأمین خارجی از طریق بومیسازی راهکارهای صنعتی.
- حمایت از پلتفرمهای ملی با هدف کاهش هزینههای عملیاتی و افزایش بازدهی تولید.
مشخصات تحلیلی و راهبردی
- هدف اصلی: تبدیل شرکتهای عضو به بازوهای مهندسی در پروژههای ملی.
- رویکرد: استفاده از فناوری به عنوان ابزار تقویت تابآوری ملی.
- ارزش افزوده: اتصال زنجیره ارزش فناوری به بخشهای سنتی اقتصاد ایران.