در بحبوحه تحولات ساختاری در وزارت دفاع ایالات متحده در پاییز ۱۴۰۴، حضور «کرت اشلیچر» (Kurt Schlichter)، اینفلوئنسر شبکه‌های اجتماعی و سرهنگ بازنشسته ارتش، در نقش‌های مشاوره‌ای و کارشناسی در پنتاگون، موجی از انتقادات اخلاقی و فنی را به راه انداخته است. این بررسی نشان می‌دهد که چگونه مرز میان نفوذ شبکه‌های اجتماعی و سیاست‌گذاری‌های استراتژیک نظامی می‌تواند به چالش‌های بنیادین حقوق بشری و ایدئولوژیک منجر شود.
معماری تأثیرگذاری: نقش‌های «کارشناس بسیار مجرب» (HQE)
طبق گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌های معتبر فناوری و سیاسی، وزارت دفاع آمریکا از افرادی با عنوان «HQE» یا «کارشناس بسیار مجرب» در قالب گروه‌های کاری استفاده کرده است. اشلیچر که بیش از ۶۲۰ هزار دنبال‌کننده در شبکه اجتماعی X دارد، به عنوان بخشی از یک کارگروه جهت مقابله با آنچه ایدئولوژی‌های «ووک» (Woke) در دانشگاه‌های نظامی خوانده می‌شود، به کار گرفته شده است. این وضعیت سؤالاتی جدی درباره پروتکل‌های انتخاب و بررسی صلاحیت (Vetting) برای متخصصان طرف قرارداد با دولت ایجاد می‌کند.
واکاوی محتوای افراطی و پیامدهای دموکراتیک
تحلیل پست‌های اشلیچر در سال‌های اخیر، دیدگاه‌هایی را آشکار می‌کند که با اصول بنیادین دموکراتیک در تضاد است. وی در یک رشته‌توییت در مرداد ۱۴۰۴، خواستار سرکوب شدید لیبرال‌ها شد و پیشنهاد کرد حق رأی برای افرادی که فرزند ندارند، در ارتش خدمت نکرده‌اند یا مالکیت ملکی ندارند، سلب شود. این نوع رویکرد مهندسی اجتماعی که به دنبال «جریمه کردن سبک‌های زندگی غیرخانوادگی» است، نشان‌دهنده شکاف عمیق بین مسئولیت‌های دولتی و باورهای شخصی این افراد است.
مشخصات و ابعاد رویداد
- نقش سازمانی: کارشناس بسیار مجرب (HQE) در دفتر معاون وزیر دفاع.
- حوزه نفوذ: کارگروه ارشد دانشگاه‌های نظامی (Senior Service College Task Force).
- مواضع اعلامی: حمایت از دیکتاتورهایی نظیر پینوشه و فرانکو.
- خطر نفوذ: ترویج ایدئولوژی‌های ضدمهاجرتی و ضدملی‌گرایانه در سطوح نظامی.
تنش میان ایدئولوژی‌های افراطی و اتوس نظامی
اشلیچر در مقالات متعددی زنان لیبرال را به عنوان «طاعونی برای تمدن غربی» توصیف کرده و مهاجران را با عباراتی توهین‌آمیز خطاب قرار داده است. این نوع ادبیات، همسو با سیاست‌های اخیر پنتاگون تحت مدیریت پیت هگست (Pete Hegseth) است که با هدف کنار گذاشتن تنوع و شمول (Diversity and Inclusion) و ترویج یک «اتوس جنگجو» (Warrior Ethos) خاص پیش می‌رود. تعلیق ترفیع افسران سیاه پوست و زنان، بخشی از این پازل گسترده است که منجر به تحلیل‌های منتقدانه در نهادهای ناظر بر اخلاق نظامی شده است.
نتیجه‌گیری
استفاده از چهره‌های جنجالی شبکه‌های اجتماعی در مناصب تصمیم‌گیری پنتاگون، نشان‌دهنده یک چرخش بزرگ در مدیریت منابع انسانی نهادهای دفاعی است. در حالی که پنتاگون این همکاری را برای تشکیل «رهبران آینده نظامی» ضروری می‌داند، جامعه ناظران نگران است که تزریق چنین دیدگاه‌های قطبی‌ساز و غیردموکراتیکی به سلسله‌مراتب فرماندهی، یکپارچگی و حرفه‌ای‌گری ارتش ایالات متحده را در بلندمدت تضعیف کند.
