اریک گولیکسن، از اعضای اولیه هیئت مشاوران فنی انویدیا، به تازگی ادعای حقوقی بحث‌برانگیزی را مطرح کرده است که در صورت اثبات، یکی از بزرگترین اشتباهات قراردادی در تاریخ فناوری سیلیکون‌ولی را فاش می‌کند. او معتقد است به دلیل تفاوت در بازه زمانی استحقاق سهام (Vesting) در اسناد اولیه سال ۱۹۹۳، بیش از ۴.۵ میلیون سهم از سهام انویدیا که امروز ارزشی در حدود یک میلیارد دلار دارد، باید به وی تعلق می‌گرفت؛ ادعایی که توسط تیم حقوقی انویدیا رد شده است.
تضاد در مستندات؛ ریشه بحران قراردادهای ۱۹۹۳
ماجرا به سپتامبر ۱۹۹۳ بازمی‌گردد، زمانی که گولیکسن به عنوان یکی از مشاوران کلیدی در شکل‌گیری معماری اولیه انویدیا نقش داشت. طبق مدارکی که وی منتشر کرده، در نامه اولیه‌ای که توسط جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، امضا شده، قید شده است که ۲۵ هزار سهم به او تعلق می‌گیرد. نکته کلیدی در تضاد بین متن نامه دعوت و فرم‌های حقوقی ضمیمه است؛ جایی که در یکی، دوره استحقاق ۴ سال ذکر شده و در دیگری، «یک سال» به عنوان بازه زمانی تکمیل استحقاق درج شده است.
بررسی‌های فنی نشان می‌دهد که اگر بازه یک‌ساله ملاک قرار می‌گرفت، تمامی ۲۵ هزار سهم باید تا سپتامبر ۱۹۹۴ آزاد می‌شدند. با این حال، در سال ۱۹۹۶، مدیر مالی انویدیا (مارسل گانی) در نامه‌ای رسمی، تنها ۱۵,۶۲۵ سهم را برای گولیکسن لحاظ کرد که دقیقاً با فرمول استحقاق ۴ ساله (۶۲.۵ درصد از کل سهام) همخوانی دارد.
محاسبات ریاضی و تاثیر اسپلیت‌های سهام
ارزش فعلی این ادعا با در نظر گرفتن چندین مرحله اسپلیت (شکست) سهام انویدیا در سه دهه گذشته به دست آمده است. با اعمال ضرایب اسپلیت (در مجموع ۴۸۰ برابر)، آن ۹,۳۷۵ سهم مابه‌التفاوت، اکنون به ۴.۵ میلیون سهم تبدیل می‌شدند. بر اساس قیمت سهام در مهرماه ۱۴۰۵ (سپتامبر ۲۰۲۴) که حدود ۲۲۵ دلار بوده است، ارزش این دارایی به بیش از ۱ میلیارد دلار می‌رسد. این محاسبات، ابعاد مالی خیره‌کننده‌ای را برای یک خطای تایپی یا ابهام قراردادی در سی سال پیش ترسیم می‌کند.
مشخصات و تحلیل داده‌های ادعایی
- نوع قرارداد: گزینه خرید سهام (Stock Option) مشاوران فنی.
- تاریخ اعطای اولیه: ۹ سپتامبر ۱۹۹۳.
- تعداد کل سهام مورد مناقشه: ۹,۳۷۵ سهم (قبل از اسپلیت).
- ضریب تعدیل اسپلیت‌های انویدیا: ۴۸۰ برابر.
- ارزش برآوردی فعلی: حدود ۱.۰۱ میلیارد دلار (بر اساس قیمت سپتامبر ۲۰۲۴).
- وضعیت حقوقی: رد درخواست مصالحه توسط شرکت به دلیل گذر از مرور زمان (Statute of Limitations).
چالش‌های قانونی و محدودیت‌های زمانی
گولیکسن و وکلای او با یک مانع بزرگ روبرو هستند: قانون مرور زمان (Statute of Limitations). از آنجایی که نزدیک به ۳۰ سال از این قرارداد می‌گذرد، دادگاه‌های ایالتی به احتمال زیاد هرگونه دادخواست قضایی برای بازگشایی پرونده را رد خواهند کرد. تیم حقوقی گولیکسن تلاش کرد با پیشنهاد یک مصالحه با رقمی بسیار کمتر از رقم اصلی، موضوع را بدون کشیده شدن به دادگاه حل و فصل کند، اما پاسخ انویدیا به این پیشنهاد منفی بوده است. این پرونده بار دیگر اهمیت دقت در اسناد حقوقی و قراردادهای سهام را برای استارتاپ‌ها و مشاوران در مراحل اولیه توسعه روشن کرد.
