تقابل هوش مصنوعی و پایداری اقلیمی؛ واکاوی چالش‌های هفته اقلیم نیویورک در مهر ۱۴۰۵

در رویداد «هفته اقلیم نیویورک» در مهرماه ۱۴۰۵، سایه سنگین رشد افسارگسیخته هوش مصنوعی بر تمامی مباحث زیست‌محیطی مشهود بود. در حالی که صنعت فناوری با شتابی بی‌سابقه به سمت احداث دیتاسنترهای عظیم حرکت می‌کند، جامعه فعالان فناوری‌های اقلیمی (Climate Tech) در دوراهی میان جذب سرمایه از این موج پرقدرت و حفظ مأموریت‌های اصیل محیط‌زیستی گرفتار شده است.

رابطه پارادوکسیکال: دیتاسنترها و بحران انرژی

یکی از داغ‌ترین بحث‌های مطرح شده در نیویورک، تأثیر مستقیم تقاضای انرژی برای توسعه هوش مصنوعی بر اهداف کربن‌زدایی بود. ساخت نیروگاه‌های گاز طبیعی برای تغذیه سرورهای پرمصرف هوش مصنوعی، تضادی آشکار با استانداردهای سخت‌گیرانه انتشار کربن دارد. با این حال، بسیاری از استارتاپ‌های حوزه انرژی، این «بحران» را به عنوان یک «فرصت طلایی» برای بقا می‌بینند. عبور از «دره مرگ» (Valley of Death) در دنیای استارتاپی همواره دشوار بوده و اکنون تقاضای بی‌سابقه مراکز داده، اکسیژنی تازه برای تنفس این شرکت‌ها فراهم کرده است.

پدیده تطبیق اجباری؛ چرخش استراتژیک استارتاپ‌ها

بر اساس گزارش‌های تحلیل بازار تا پایان نیمه اول سال ۱۴۰۵، ارزش معاملات سرمایه‌گذاری جسورانه در حوزه اقلیم به بیش از ۱۴ میلیارد دلار رسیده است. این رشد قابل توجه، عمدتاً نه به خاطر تمرکز بر کاهش کربن، بلکه به دلیل همسویی استارتاپ‌ها با نیازهای زیرساختی مراکز داده بوده است. بخش‌های «محیط ساخته‌شده»، «زیرساخت شبکه برق» و «انرژی‌های قابل کنترل» بیشترین سهم را از این بودجه‌ها داشته‌اند. استارتاپ‌هایی که نتوانستند مدل کسب‌وکار خود را با تقاضای عظیم محاسباتی تطبیق دهند، با بحران تأمین مالی مواجه شده‌اند.

آیا هوش مصنوعی مانع نوآوری در سایر حوزه‌های اقلیمی است؟

تحلیلگران معتقدند تمرکز یک‌جانبه بر نیازهای مراکز داده، باعث شده است که بخش‌های مهم دیگری از تکنولوژی‌های سبز که پتانسیل بالایی دارند اما مستقیماً با دیتاسنترها در ارتباط نیستند، نادیده گرفته شوند. بسیاری از بنیان‌گذاران نسبت به این موضوع ابراز نگرانی کرده‌اند که «مانیا»ی هوش مصنوعی، منابع مالی را از پروژه‌های زیربنایی اقلیمی منحرف می‌کند. در عین حال، برخی فعالان بازار بر این باورند که این «مهمانی دیتاسنترها» ابدی نیست و استارتاپ‌های هوشمند از این موج برای تثبیت زیرساخت‌های مالی خود استفاده می‌کنند تا در آینده بتوانند با قدرت بیشتری به مأموریت اصلی خود یعنی کاهش کربن بازگردند.

نتیجه‌گیری؛ گذار از تب تند به بلوغ ساختاری

جو حاکم بر هفته اقلیم امسال نشان داد که تضاد میان رشد هوش مصنوعی و اهداف اقلیمی، واقعیتی انکارناپذیر است. با این حال، سرمایه‌گذاران و کارآفرینان در حال یادگیری نحوه همزیستی با این واقعیت هستند. اگر استارتاپ‌ها بتوانند با هوشمندی از بودجه‌های فعلی برای ایجاد ساختارهای پایدار استفاده کنند، این دوران گذار می‌تواند در نهایت به نفع تکنولوژی‌های اقلیمی تمام شود. آنچه امروز شاهد آن هستیم، مرحله‌ای از «تطبیق اجباری» است که اگر با سیاست‌گذاری‌های درست همراه نباشد، می‌تواند آرمان‌های اقلیمی را در پس‌زمینه رقابت‌های محاسباتی محو کند.