در مهرماه ۱۴۰۵، شرکت «اوبر» (Uber) با اعلام گسترش همکاری‌های استراتژیک خود با کمپانی چینی «Pony.ai»، گام بلند دیگری برای حضور در بازار خودروهای خودران اروپا برداشت. این همکاری که محور اصلی آن استقرار رباتاکسی‌های نسل هفتم (Gen-7) در لندن است، بخشی از برنامه جامع اوبر برای حضور فعال در حوزه حمل‌ونقل هوشمند در ۱۵ شهر جهان تا پایان سال ۲۰۲۶ میلادی است.
استراتژی چندلایه و مشارکت‌های جهانی اوبر
اوبر برای دستیابی به سلطه در بازار تاکسی‌های بدون راننده، برخلاف مدل‌های انحصاری، از استراتژی «شبکه همکاری» استفاده می‌کند. این شرکت تاکنون با بیش از ۳۰ کمپانی پیشرو در حوزه خودروهای خودران (AV) وارد مذاکره و همکاری شده است. مدل عملیاتی اوبر در لندن و سایر نقاط جهان، بر این پایه استوار است که «اوبر» تنها نقش پلتفرم اتصال مسافر به ناوگان را ایفا می‌کند، در حالی که تأمین تکنولوژی، سخت‌افزار و مدیریت عملیاتی ناوگان توسط شرکای تخصصی نظیر Pony.ai یا Wayve انجام می‌شود.
مشخصات فنی و زیرساخت‌های عملیاتی Gen-7
- نام محصول: رباتاکسی نسل هفتم (Gen-7)
- شرکت توسعه‌دهنده: Pony.ai
- تکنولوژی پایه: سیستم رانندگی خودران سطح ۴ (L4)
- تجهیزات ناوگان: بهره‌گیری از پلتفرم خودروهای الکتریکی تولید شده با همکاری BAIC (مدل Arcfox Alpha T5)
- حوزه استقرار: تست‌های اولیه در لندن، عملیات گسترده در زاگرب (کرواسی)
همکاری با Wayve و رقابت در قلب لندن
توسعه ناوگان در لندن تنها به Pony.ai محدود نمی‌شود. اوبر با سرمایه‌گذاری سنگین روی استارتاپ بریتانیایی Wayve، که در اوایل سال ۲۰۲۶ موفق به جذب ۱.۲ میلیارد دلار سرمایه از غول‌هایی نظیر مایکروسافت و انویدیا شده بود، عملاً دو مسیر موازی را برای نفوذ به بازار بریتانیا طی می‌کند. این سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیون دلاری اوبر، مستقیماً به استقرار رباتاکسی‌های این شرکت در لندن مشروط شده است که نشان‌دهنده رویکرد تهاجمی اوبر برای کسب سهم بازار قبل از تثبیت رقباست.
چالش‌های فنی و مدل کسب‌وکار در اروپا
استقرار رباتاکسی‌ها در محیط‌های پیچیده شهری مانند لندن نیازمند موافقت‌نامه‌های سطح بالا با مقامات محلی است. مدل همکاری که پیش‌تر در زاگرب با مشارکت شرکت Verne (تأسیس شده توسط Mate Rimac) اجرا شده، الگوی اصلی اوبر است. در این مدل، تأمین‌کننده سیستم هوشمند (Pony.ai) جدا از اپراتور ناوگان عمل می‌کند و اوبر نقش هماهنگ‌کننده را دارد. این جداسازی نه تنها ریسک عملیاتی را تقسیم می‌کند، بلکه به اوبر اجازه می‌دهد از سیستم‌های رانندگی مختلف در مناطق جغرافیایی متفاوت استفاده کند.
آینده حمل‌ونقل خودران
با حرکت به سمت پایان سال ۲۰۲۶، تمرکز اوبر از توسعه نرم‌افزاری صرف به اجرای عملیاتی (Operational Deployment) تغییر یافته است. همکاری با Baidu و WeRide در دبی، و تلاش برای نفوذ به بازارهای خاورمیانه و اروپا، نشان می‌دهد که اوبر در حال تبدیل شدن به یک زیرساخت لجستیکی جهانی برای فناوری‌های خودران است که در آن، مالکیت خودرو اهمیت کمتری نسبت به بهره‌برداری از الگوریتم‌های هوش مصنوعی هدایت‌گر دارد.
